Wie kan delen, vermenigvuldigt geluk

22814271_857298964430698_1861790436791463558_n.jpg

Asieladvocaat Frans Weijzen houdt op 9 december 2018 de 25e Preek van de Leek.

Zijn toga heeft de 73-jarige advocaat Frans Weijzen inmiddels aan de wilgen gehangen. Voor hem geen emotie-vretende rechtszaken meer om asielzoekers bij te staan. Maar dat betekent bepaald niet dat het heilig vuur is gedoofd. Altijd en overal zoekt Weijzen de medemens op om hem te helpen. Hij voelt het als zijn morele plicht om de ander bij te staan, juist omdat het leven hem zo veel heeft gebracht. Daarvan wil deze spraakwaterval graag getuigen. Zo ook op 9 december, in de 25e Preek van de Leek.

De Preek van de Leek vindt plaats in de St. Franciscus Xaveriuskerk aan ’t Zand 31 in Amersfoort, van 16.00 tot 17.00 uur. Na afloop is er gelegenheid om met een drankje nog even na te praten.

Lees hieronder verder voor meer informatie over Frans Weijzen.

Over Frans Weijzen
Weijzen komt uit een groot Haags gezin. Negen slimme kinderen hebben zijn vader, een voormalig priesterstudent, en zijn moeder morgen grootbrengen. Frans is de vijfde. Na het gymnasium en de militaire dienst besluit Weijzen in Utrecht rechten te gaan studeren. Als getrouwd man belandt hij daarna als juridisch medewerker in steden als Doetinchem en Oud-Beijerland. Hij houdt het niet lang vol. Ook als rechter in opleiding loopt Weijzen tegen de grenzen van zijn eigenzinnigheid op. “Ik mis nu eenmaal het talent voor ondergeschiktheid”, zegt hij met zelfkennis en zelfspot.

Heb oog voor de muurbloempjes
Hij is 37 als hij besluit in het Amersfoortse Soesterkwartier te beginnen als advocaat. Daar valt alles op zijn plek. Zijn scherpe geest, zijn spreekvaardigheid, zijn juridische kennis en zijn diepe verlangen zwakkeren te helpen. Precies zoals zijn vader dat hem als kind had voorgehouden: “Frans, heb oog voor de muurbloempjes van het leven”.

Weijzen bouwt een bloeiende praktijk op. Ook al ziet hij zichzelf als een ‘matig directeur’. Liever is hij bezig met pleiten. En dat worden steeds vaker asielzaken. Het lot van de naar een beter leven hunkerende vluchteling raakt hem in het hart. Steeds weer wordt hij getroffen door de moeilijkheden die ze hebben moeten overwinnen, de offers die ze zich hebben moeten getroosten. Nog steeds schiet hij vol als hij van deze of gene vluchteling verhaalt. Zeker als het gaat over Dejen en Omar, jongemannen voor wie hij de deuren van zijn eigen woning heeft geopend om hen op weg te helpen.

Hardloper
Naast zijn drukke leven in Amersfoort – advocaat, loper van halve marathons en een kandidaat-wethouderschap voor de SP in 2010 – is Weijzen ook altijd blijven reizen. Zijn boekenkast puilt uit met reisboeken over de streken waar hij is geweest: van de Baltische staten tot Ghana, en van Rajastan in Noord-India tot de Zuid-Amerikaanse Andes, Weijzen is een globetrotter. Een reiziger die de wereld als zijn thuis beschouwt, maar van wie de pantoffels in Amersfoort staan en die vindt dat je als mens elkaar moet helpen. Altijd en overal. Want wie kan delen, vermenigvuldigt geluk.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s